Bilim dünyasından gelen yeni bir araştırma, dinozorların hızına dair yıllardır kabul edilen görüşleri ciddi biçimde sarsıyor. Araştırmaya göre dinozorların koşu hızları, bugüne kadar yapılan hesaplamalarda dört kata kadar abartılmış olabilir. Bu bulgu, dinozorların avlanma, kaçma ve genel yaşam biçimlerine dair anlatıları yeniden düşünmeyi gerektiriyor.
Bilim insanları bu sonuca ulaşmak için alışılmadık ama oldukça etkili bir yöntem kullandı. Yüksek hızlı kameralar ve üç boyutlu haritalama teknikleri yardımıyla, miğferli sülünlerin çamurlu zeminlerde yürüyüş ve koşu hareketleri detaylı şekilde incelendi. Kuşların gerçek hızları net biçimde ölçüldükten sonra, oluşan ayak izleri üzerinden hız tahmini yapan klasik paleontolojik formüller yeniden uygulandı. Ortaya çıkan sonuç şaşırtıcıydı: Çamurlu zemin, hayvanların olduğundan çok daha hızlı hareket ediyormuş gibi görünmesine neden oluyordu.
Bu bulgu, milyonlarca yıl öncesine ait dinozor ayak izleri için kullanılan hız hesaplamalarının da büyük ölçüde hatalı olabileceğini gösteriyor. Eğer dinozorlar da benzer şekilde yumuşak ve çamurlu zeminlerde iz bıraktıysa, T-Rex, Velociraptor ve benzeri türlerin hızları ciddi biçimde yanlış yorumlanmış olabilir. Bu da popüler kültürde sıkça gördüğümüz, nefes kesici dinozor kovalamacalarının bilimsel karşılığının pek de gerçekçi olmayabileceği anlamına geliyor.
Araştırmacılara göre bu durum, dinozorların avcı-av ilişkilerini, enerji tüketimini ve hatta sosyal davranışlarını yeniden değerlendirmeyi zorunlu kılıyor. Daha yavaş hareket eden büyük yırtıcıların, avlarını yakalamak için hızdan çok pusu, grup avı veya dayanıklılığa güvenmiş olmaları muhtemel görünüyor. Ayrıca bu çalışma, fosil ayak izlerinden elde edilen verilerin zemin koşulları dikkate alınmadan yorumlanmasının ne kadar yanıltıcı olabileceğini de net biçimde ortaya koyuyor.
Bilim insanları, gelecekte dinozor hareketlerine dair yapılacak çalışmalarda, modern hayvanlar üzerinde gerçekleştirilen bu tür deneylerin daha fazla kullanılmasını öneriyor. Böylece tarih öncesi canlıların yaşamına dair daha gerçekçi ve bilimsel olarak sağlam modellere ulaşmak mümkün olabilir.








